ดีครับ
วันนี้ผมมีเรื่องจะเล่าเพื่อขอคำปลอบใจ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า เพื่อนของผมมันโดนบอกเลิก ก็นานมาแล้วนะ เดือนเกือบสองเดือนล่ะ แต่มันยังไม่ยอมรับสักทีว่าคนๆนั้นไม่รู้สึกอะไรกับม้นแล้ว มันชอบแชทมาพูดมาขอคำปรึกษาเรื่องคนนั้นอยู่เรื่อย ผมอยากให้มันเลิกคิดถึงคนนั้น ก็บอก ก็ปลอบ ให้คำปรึกษา ในฐานะที่ผมเป็นเพื่อนแล้วก็คนที่เคยเจอเหตุการณ์เดียวกัน ผมเข้าใจความรู้สึกมันนะ ถึงจะไม่ใช่นเดียวกันแต่ความรู้สึกก็ไม่ต่างกันหรอก มันต่างตรงที่ผมเดิมออกมาได้ด้วยตัวเอง ตอนนั้นมันแย่มากมันทำให้ผมเสียการเรียนไปเลย พอเป็นเรื่องของเพื่อนด้วยความที่ผมคอยเจอมาแล้วไง มีหนทางแล้วมันอาจจะยากในตอนแรกๆแต่ก็ผ่านไปได้นะ แต่มันไม่เคยหยุดเลย ผมบอกมันตลอกเวลามันร้องมันเศร้ามันไม่กินข้าวมันไม่นอนเพราะคิดถึงแต่คนนั้น แทนที่มันจะคิดถึงความรู้สึกของเพื่อนที่อยู่ข้างๆบ้าง ว่าเป็นห่วงมัน อย่างน้อยก็มากกว่าคนที่ทิ้งมันไป แต่มันก็เฝ้าแต่คิดว่าทำไม สักวัน เพราะอะไร เอาจริงๆคือเลิกกันไปแล้วก็ควรเริ่มต้นใหม่ใช่ไหมเหรอว่ะ วันนี้ล่าสุดนะ มันทักแชทมาบอกผมว่าคนนั้นบล๊อกมัน มันให้ผมเติมเงินให้ เพื่อที่มันจะได้โทรไปถามคนนั้นว่าบล๊อกมันทำไม ที่จริงเรื่องเงินมันไม่เกี่ยวนะ แต่ผมหมดความอดทนแล้วอ่ะ(ผมไม่ใช่เพื่อนนิสัยดีนะ ผมเป็นพวกหงุดหงิดง่าย) ที่บอกเ-ี้ยไรไป ก็อืม อืม แต่ทำไหมล่ะ ผมเลยบอกมันไปว่า ฉลาดเรื่องเรียนทำไมโง่เรื่องนี้จังว่ะ ทำไมต้องสนใจมา แค่การโดนบล๊อก สนใจตัวเองก่อน กูบอกกี่รอบแล้ว หัดฟังเพื่อนบ้าง (ถ้าอ่านอาจคิดว่ามันไม่ใช่คำด่า แต่ถ้าใช่สมองคิดก็คงรู้ว่าคำพูดที่ออกมามันแปลว่าอะไร) ผมรู้นะว่ามันคงรู้สึกไม่ดี แต่ผมไม่ผิดใช่ไหมที่พูดแบบนั้น
ด่าไปแล้ว มันผิดไหม
วันนี้ผมมีเรื่องจะเล่าเพื่อขอคำปลอบใจ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า เพื่อนของผมมันโดนบอกเลิก ก็นานมาแล้วนะ เดือนเกือบสองเดือนล่ะ แต่มันยังไม่ยอมรับสักทีว่าคนๆนั้นไม่รู้สึกอะไรกับม้นแล้ว มันชอบแชทมาพูดมาขอคำปรึกษาเรื่องคนนั้นอยู่เรื่อย ผมอยากให้มันเลิกคิดถึงคนนั้น ก็บอก ก็ปลอบ ให้คำปรึกษา ในฐานะที่ผมเป็นเพื่อนแล้วก็คนที่เคยเจอเหตุการณ์เดียวกัน ผมเข้าใจความรู้สึกมันนะ ถึงจะไม่ใช่นเดียวกันแต่ความรู้สึกก็ไม่ต่างกันหรอก มันต่างตรงที่ผมเดิมออกมาได้ด้วยตัวเอง ตอนนั้นมันแย่มากมันทำให้ผมเสียการเรียนไปเลย พอเป็นเรื่องของเพื่อนด้วยความที่ผมคอยเจอมาแล้วไง มีหนทางแล้วมันอาจจะยากในตอนแรกๆแต่ก็ผ่านไปได้นะ แต่มันไม่เคยหยุดเลย ผมบอกมันตลอกเวลามันร้องมันเศร้ามันไม่กินข้าวมันไม่นอนเพราะคิดถึงแต่คนนั้น แทนที่มันจะคิดถึงความรู้สึกของเพื่อนที่อยู่ข้างๆบ้าง ว่าเป็นห่วงมัน อย่างน้อยก็มากกว่าคนที่ทิ้งมันไป แต่มันก็เฝ้าแต่คิดว่าทำไม สักวัน เพราะอะไร เอาจริงๆคือเลิกกันไปแล้วก็ควรเริ่มต้นใหม่ใช่ไหมเหรอว่ะ วันนี้ล่าสุดนะ มันทักแชทมาบอกผมว่าคนนั้นบล๊อกมัน มันให้ผมเติมเงินให้ เพื่อที่มันจะได้โทรไปถามคนนั้นว่าบล๊อกมันทำไม ที่จริงเรื่องเงินมันไม่เกี่ยวนะ แต่ผมหมดความอดทนแล้วอ่ะ(ผมไม่ใช่เพื่อนนิสัยดีนะ ผมเป็นพวกหงุดหงิดง่าย) ที่บอกเ-ี้ยไรไป ก็อืม อืม แต่ทำไหมล่ะ ผมเลยบอกมันไปว่า ฉลาดเรื่องเรียนทำไมโง่เรื่องนี้จังว่ะ ทำไมต้องสนใจมา แค่การโดนบล๊อก สนใจตัวเองก่อน กูบอกกี่รอบแล้ว หัดฟังเพื่อนบ้าง (ถ้าอ่านอาจคิดว่ามันไม่ใช่คำด่า แต่ถ้าใช่สมองคิดก็คงรู้ว่าคำพูดที่ออกมามันแปลว่าอะไร) ผมรู้นะว่ามันคงรู้สึกไม่ดี แต่ผมไม่ผิดใช่ไหมที่พูดแบบนั้น